Beyoğlu Anılarım 1.

Aralık 22, 2015
Aslında bu blogda daha çok Avusturya' daki hayatla ilgili yazacaktım ama sevgili deeptone biraz daha Beyoğlu anılarını anlat diye rica edince neden olmasın dedim. Arada bir bohçanın dibinden çıkar bir şeyler eminim ki.
Kısaca baştan başlayayım o zaman. 1970' te Beyoğlunda doğdum ve 20'li yaşlarıma kadar da orada yaşadım, okula gittim, çalıştım. Doğduğum ve ilk yıllarımı geçirdiğim ev eski Yunan konsolosluğunun olduğu sokaktı. Sonradan Faik Paşa caddesine taşındık. Hani Çukurcuma'nın bir üstü şimdi eskici antikacı doldu. Daha önce uzun uzun camdan sokağı gözlerdim dize yazdım ama bizim mahalle de çok renkliydi hani. İstiklal caddesinden girilen kısmı biraz daha nezih ailelerin oturduğu, çukurcumaya doğru inan sokakta eskici dükkanları, ortasından Boğazkesen'e doğru inen kısmında da gece gündüz kavga eden roman aileler. Camlardan uçuşan yatak yorgan, elbiseleri dün gibi hatırlıyorum. Ne kadar çok tartışırlardı.
Oturduğumuz apartmanın sahibesi Madam Eli idi. Henüz beş yaşında meraklı bir kız çocuğu için çok renkli bir dairesi vardı. Kocaman piyanosu, salonundaki tahtadan bebek evi, kocaman karşılıklı duran iki ayna ve eskiye ait bir sürü eşya, resim, anı beni mıknatıs gibi çekiyordu. Tek başına yaşayan Madam Eli' nin tek ziyaretçisi bendim. Geçmişte davetlerde, balolarda giydiği renkli kostümleri denememe, bebek evi ve piyanosuyla oynamama izin verirdi. Piyanoda basit notalarla birşeyler çalmayı öğretirdi. Anılarını anlatırdı. Hiç bıkmazdım onunla zaman geçirmekten.
Babaannem komşuları çok severdi, onlar da onu. Apartmanın bütün kadınları nerdeyse her öğle yemeğinde bir araya gelirdi. Tencereler ordan oraya taşınır herkes pişirdiği yemekleri sıradaki daireye götürürdü. Ben insanlar arasında olmayı pek sevmediğimden zar zor giderdim. Ama ne yalan söyleyeyim, o renkli insanlardan çok şey öğrendim.
Semt pazarı diye bir şeyin varlığını ben çok sonra öğrendim. Tek alışveriş yapılan yer Balıkpazarı idi. Balık, et, sebze herşey orada satıldığından zaten başka bir yere gitmeye de gerek yoktu. Hemen her gün babaannemle alışverişe giderdik. Tabii İstiklal caddesine çıkılacağı için şık giyinmek de gerekiyordu. Her ne kadar Beyoğlu halkı o yıllarda Anadolu' dan göçlerle değişik bir renge de bürünse babaannem gençliğinden beri buna alışkındı. İstiklal caddesine eski püskü bir kıyafetle gitmek ayıptı.
devam edecek...

22 yorum:

  1. tadı damağımızda kaldı, devamını bekliyoruz

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Yazacağım devamını.

      Sil
  2. Kesinlikle etmeli , Beyoğlu'nu çok seven biri olarak çocukluk manzaralarını - anlatacaklarını merak ediyorum...
    Benim bloğuma da beklerim , sevgiler...
    www.grilady.blogspot.com.tr

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Devam edecek teşekkürler. Ben sizi takipteyim sanıyorum ama geleceğim ziyaretinize.

      Sil
  3. Ne güzel hatıralar. Anılarımız hiç tükenmesin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi? İnsan anılarını hele de güzel olanları unutamıyor.

      Sil
  4. Keyifle okudum. Kaleminize sağlık diyeceğim ama sanırım parmaklarınıza sağlık. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Evet artık kalemler klavyelerimiz oldu.

      Sil
  5. Ne kadar güzel bir yazı, ellerinize sağlık. Madam Eli ve babanneniz harika insanlar.Devamını kaçırırsam üzülürüm.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Devamı gelecek ama evdeki minik canavarladan fırsat buldukça geceleri yazabiliyorum.

      Sil
  6. Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Aslında içimden o an nasıl geliyorsa öyle yazıyorum unutmamak adına sonra okuyunca eleştirdiğim noktalar da oluyor.

      Sil
  7. Merhaba harika çok keyif aldım okurken . devamı için geleceğim:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Hatice hanım.

      Sil
  8. Bayılırım böyle yazıları okumaya, eski Beyoğlu hatıraları benim hep ama hep çok ilgimi çekmiştir. Yüreğinize sağlık.

    sevgiler

    tolunay

    YanıtlaSil
  9. ayyy hep bunu yaz seeeen :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazacağım deepcim de olayları sırasıyla anlatmaya bir de resim bulmaya çalışıyorum.

      Sil
  10. Üçüncü yazınızı görmüştüm öncelikle onu okudum bu sıralar pek blogum ve bloglarla ilgilenemedim ama gerçekten çok güzel bir yazı ve hep merak ederim insanların anılarını sizde gayet güzel anlatmışsınız

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Süleyman bey :)

      Sil
  11. Ben nasıl kaçırmışım böyle güzel anıları offfff utandım kendimden

    YanıtlaSil
  12. Başladım okumaya :) Merakla ikinci bölüme geçiyorum :)

    YanıtlaSil

Blogger tarafından desteklenmektedir.